Stanford'da Engelli Öğrenci Sayısı %38'e Fırladı: Üniversitelerde Özel İhtiyaç Patlaması
Stanford Üniversitesi'nde lisans öğrencilerinin %38'i engelli kaydı yaptırarak özel düzenlemelerden faydalanırken, bu oran tüm ABD üniversitelerinde benzeri görülmemiş bir artış gösteriyor. Gen Z'nin artan ruh sağlığı sorunları ve zorlu iş piyasasında rekabet etme çabaları, bu yükselişin ardındaki temel faktörler olarak öne çıkıyor.
Pandemi sonrası dönemde üniversite hayatı kökten değişti. Sosyal medya ve yapay zeka, sınıf içi beklentileri yeniden şekillendirirken, mezuniyet sonrası iş bulma süreci de giderek zorlaşıyor. Bu durum, öğrencilerin ruh sağlığı üzerinde ciddi baskılar yaratırken, üniversitelerin engelli hizmetleri ofislerinde de rekor düzeyde talep artışına yol açıyor. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), anksiyete ve depresyon teşhisleri yükselişe geçerken, ders sürelerinin uzatılması gibi özel düzenleme talepleri de katlanarak artıyor.
Üniversitelerde Engelli Kayıtlarında Çarpıcı Artış
Ulusal Eğitim İstatistikleri Merkezi verilerine göre, Harvard Üniversitesi'nde geçen yıl lisans öğrencilerinin %21'i engelli özel düzenlemelerinden yararlandı. Bu oran, son on yılda %15'in üzerinde bir artışı temsil ediyor. Brown, Cornell ve Yale gibi diğer prestijli üniversitelerde de benzer artışlar gözlenirken, Amherst College'da öğrencilerin %34'ü, Stanford Üniversitesi'nde ise %38'i engelli olarak kayıtlı. 2011-2012 eğitim-öğretim yılında ABD Eğitim Bakanlığı verilerine göre lisans öğrencilerinin yaklaşık %11'i engelliydi. Bu durum, son on yılda yaşanan değişimin boyutunu gözler önüne seriyor.
Uzmanlar, bu artışın bir kısmının ruh sağlığı hizmetlerine daha geniş erişim ve destek arayışına yönelik azalan damgalanmayla ilişkili olduğunu belirtiyor. Ancak, bazı eleştirmenler, öğrencilerin sistemi suiistimal ederek daha hafif iş yükleri veya rekabetçi sınıflarda avantaj elde etmeye çalıştığını iddia ediyor.
Sert Rekabet Ortamında Bir Avantaj Arayışı mı?
"Abundance" adlı çok satan kitabın yazarı Derek Thompson, bu rakamları "akıl almaz" olarak nitelendirerek, üniversitelerin engelliliği yıllarca yeterince tanımadıktan sonra aşırıya kaçtığını savunuyor. Thompson, "Amerika eskiden engelliliği çok ağır bir şekilde damgalardı. Şimdi ise seçkin kurumlar bunu çok cömertçe ödüllendiriyor. Stanford'daki öğrencilerin yarısının bilişsel engelli olduğunu ve özel düzenlemelere ihtiyaç duyduğunu ilan eden bir politikanın hiçbir mantığı yok" açıklamasında bulundu.
Milyarder girişimci ve Palantir'in kurucu ortağı Joe Lonsdale de benzer endişeleri dile getirerek, bazı ailelerin öğrencilere "bir adım önde başlamaları" için teşhis arayışında olduğunu öne sürüyor. Mezuniyet sonrası iş arama sürecinin giderek zorlaşması, bu iddiaları destekler nitelikte.
2023 ve 2024 yıllarında Birleşik Krallık'ta 1.2 milyondan fazla başvuruya karşılık sadece 17.000 lisansüstü pozisyon açıldı. ABD Senatörü Mark Warner (D-Va.), yapay zekanın giriş seviyesi işleri yeniden şekillendirmesiyle önümüzdeki iki ila üç yıl içinde yeni mezunlar arasındaki işsizliğin %25'e ulaşabileceği konusunda uyarıyor.
Ancak, yaygın bir suiistimal olduğuna dair somut bir kanıt bulunmuyor ve engelli olarak kayıtlı her öğrenci her derste özel düzenleme almıyor. Yine de, bu taleplerin ölçeği, bazı öğretim üyeleri arasında özel düzenlemeler ile akademik beklentilerin nasıl kesiştiği konusunda soruları gündeme getiriyor.
Akademisyenler Destek ve Damgalama Arasındaki Dengeyi Arıyor
Öğretim üyeleri için artan özel düzenleme talepleri karmaşık bir durum yaratıyor. Birçoğu, meşru ihtiyaçları olan öğrencileri desteklemek istediklerini, ancak açıklama talep etmenin duyarsız veya ayrımcı olarak algılanmasından endişe duyduklarını belirtiyor. Reddit'te paylaşım yapan bir yardımcı profesör, ders verdiği üç okulda özel düzenleme alan öğrenci sayısının "katlanarak arttığını" ifade etti.
Profesör, "Bu okulda giderek artan sayıda öğrenciye işlerini 48 saat geç teslim etme hakkı tanındı ve ben sadece onlar için teslim tarihlerini sürekli uzatmaktan yoruldum" diye yazdı ve kendisinin de DEHB ve otizm sahibi olduğunu ekledi. Bu durum, akademisyenlerin hem öğrencilere destek olma hem de akademik standartları koruma arasında hassas bir denge kurma çabasını gözler önüne seriyor.
Bu yükseliş, üniversitelerin gelecekteki eğitim modellerini, destek hizmetlerini ve akademik beklentilerini nasıl yeniden şekillendireceği konusunda önemli tartışmaları beraberinde getiriyor. Engelli öğrencilere yönelik özel düzenlemelerdeki bu artış, Gen Z'nin karşı karşıya olduğu benzersiz zorlukları ve değişen eğitim ortamının bir yansıması olarak değerlendirilebilir. Üniversiteler, bu yeni dinamiklere uyum sağlamak ve tüm öğrencilere adil ve destekleyici bir öğrenim ortamı sunmak için stratejiler geliştirmek zorunda kalacaklardır.